Uzayın derinliklerinde yol almak için yepyeni düşünceler ortaya atan  NASA bilim adamları yalnız değiller.  10 milyon dolarlık X-Prize yarışmasına katılan yarışmacıların da son derece yaratıcı fikirleri var.

İngiliz tasarımcı David Ashford'un Ascender (tırmanıcı, yükselici) adını verdiği tasarımı, iniş ve kalkış sırasında, tıpkı 

geleneksel uçaklar gibi jet motorları kullanıyor. Ancak, 5 mil yüksekliğe     ulaştığında, geri kalan 62 millik yolculuk için roketler ateşleniyor. Yarışmaya     Cosmopolis XXI adlı projesi ile Moskova'dan katılan Sergey Kostenko, bir M-55   Geophisika'ya bir roket kısmı ekleyerek uçağı iki-kademeli bir araca dönüştürmüş. Bu araç yere bir uçak gibi de inebiliyor bir paraşüt gibi de... Maryland'li Patrick Bahn'ın Michelle_B'si ise kerosen-oksijen motorları  kullanıyor ve dikey iniş-kalkış (VTOL) yeteneğine sahip. Buenos Aires'ten Pablo Deleon'un Gauchito isimli hava aracı, 4 hibrid motor kullanarak dikey kalkış yapıyor, bir paraşüt yardımıyla yere iniyor. Bir diğer İngiliz tasarımı, Steven     Bennett'a ait olan Thunderbird (Yıldırım kuşu).                     

Bu uçak 4 turbofan motor yardımıyla pistten kalktıktan sonra roketini ateşleyerek heyecanlı yolculuğuna başlıyor.Texas'tan Norman LaFave'e ait 

Cosmos Mariner (Kozmos Denizcisi), bir       çift jet motoru ile herhangi bir havaalanından kalkabiliyor. Büyük  yolcu  uçaklarının normalde uçtukları   yükseklikte ise 40-tonluk itki  motorları  ateşlenerek,   yolculuğun geri kalan kısmı için uzaya  çıkılıyor. Sonunda da sıradan bir uçak gibi havaalanına iniyor.   Yolculuk sonunda da dikey olarak inebiliyor.                     

 Kanada'dan Brian Feeney,DaVinci'de bir sıcak hava balonu ile bir roketi birleştirmiş. 40000 ft'e kadar 25-katlı bir bina büyüklüğündeki balonla çıkan DaVinci, burada roketlerini ateşleyerek    75 mil yüksekliğe tırmanıyor. GPS kılavuzluğunda yönlendirilebilen bir balon uçağı ulaşmak istediği yere götürüyor.                                                         

Eğer daha iyi bir fikriniz var ise siz de yarışmaya katılabilirsiniz.  Kazanmak için uzay aracının üç kişiyi iki hafta içinde iki kez uzaya götürebilmesi gerekli. Yarışmayla ilgili bilgiler HYPERLINK http://www.popularscience.com adresinde bulunabilir.

Yıllardır süren araştırmalar sayesinde, DaimlerChrysler'ın Yeni Elektrik Arabalarını (New Electric Car, NECAR 1) kamuoyuna ilk kez tanıttığı 1994 yılına göre yakıt-hücreli araçlara artık çok daha yakınız. O zamanlar, yakıt hücreleri o kadar çok yer kaplıyordu ki sıkıştırılmış hidrojen içeren yakıt tanklarının aracın tavanında taşınması gerekiyordu. Bu artık geride kaldı: DaimlerChrysler'ın yeni NECAR 5'i yakıt hücresi için gereken hidrojeni sıvı metanolden üretiyor.  Hem bu çevrimi gerçekleştiren bölüm hem de yakıt hücresi, A-sınıfı 5 kişilik Mercedes'in altında bir bölmenin içine sığabilecek büyüklükte. Hiç ısıtılmadan kalkan NECAR 5 Berlin trafiğinde çeviklikle dolaşabiliyor.  DaimlerChrysler'in mühendislerinden T. Müller'in kullandığı bir go-kartın yakıt hücresi ise elektriği direkt olarak metanolden üretebiliyor. DaimlerChrysler, gaz hidrojenle çalışan yakıt-hücreli otobüsleri  2002'de, otomobilleri ise 2004'te satışa çıkarmayı planlıyor.

Popular Mechanics